Dr. Jalil Emad
در این صفحه
جراحی و بازتوانی زانو

عمل جراحی بازسازی رباط صلیبی قدامی زانو؛ مراقبت و بازتوانی

راهنمای آموزشی و معیارمحور روز عمل و مراقبت پس از بازسازی ACL؛ از پانسمان، دارو و علائم هشدار تا تمرین‌های ۹۰ روز نخست و بازگشت ایمن به رانندگی، کار و ورزش.

عمل جراحی بازسازی رباط صلیبی قدامی زانو؛ مراقبت و بازتوانی

🏥 روز عمل چه اتفاقی می‌افتد؟

بیهوشی یا بی‌حسی: عمل می‌تواند با بیهوشی عمومی یا بی‌حسی نخاعی انجام شود. گاهی برای کنترل درد ساعات نخست بلوک عصبی هم به‌کار می‌رود؛ متخصص بیهوشی روش مناسب را توضیح می‌دهد.

ریکاوری و بستری: پس از عمل، درد، تهوع، هوشیاری، گردش خون و حس پا و توانایی استفادهٔ ایمن از عصا بررسی می‌شود. ترخیص همان روز یا بستری کوتاه به وضعیت عمومی، اقدامات هم‌زمان و معیارهای مرکز بستگی دارد.

هنگام ترخیص: برگهٔ دستورها، نسخهٔ داروهای تجویزشده، وسیلهٔ کمکی و در صورت نیاز بریس را دریافت می‌کنید. برای رفتن به خانه همراه داشته باشید.

درد و تورم: درد و تورم در روزهای نخست قابل‌انتظارند، اما درد رو به افزایش یا مهارنشده و تورم غیرعادی را «طبیعی» فرض نکنید.

۲مراقبت‌های روزهای اول بعد از عمل

در چند روز اول قرار نیست زانو کاملاً بی‌درد و بی‌ورم باشد؛ هدف این است که درد و ورم قابل‌کنترل بماند، زخم تمیز و خشک باشد و حرکت‌های ساده بدون فشار اضافه شروع شوند. کارهای زیر را آرام و منظم انجام دهید؛ معمولاً همین نظم، روزهای اول را قابل‌پیش‌بینی‌تر می‌کند.

یک استثنای مهم: این راهنما برای بازسازی سادهٔ رباط صلیبی قدامی نوشته شده است. ترمیم هم‌زمان منیسک، آسیب چندرباطی یا بعضی روش‌های برداشت گرافت می‌تواند میزان وزن‌گذاری، دامنهٔ حرکت و مدت استفاده از بریس و عصا را تغییر دهد؛ در این حالت محدودیت نوشته‌شده در برگهٔ ترخیص شما جای اعداد عمومی این بخش را می‌گیرد.

🩹 مراقبت از زخم و تعویض پانسمان

دیدن زخم یا عوض‌کردن اولین پانسمان ممکن است کمی نگران‌کننده باشد، اما لازم نیست با عجله کاری انجام دهید. چند دقیقه زمان بگذارید، وسایل را از قبل آماده کنید و هر مرحله را آرام پیش ببرید؛ هدف فقط این است که زخم تمیز و خشک بماند و پوست در حال ترمیم بی‌دلیل دست‌کاری نشود.

  • قبل از شروع، دست‌ها را با آب و صابون بشویید و وسایل را روی یک سطح تمیز آماده کنید.
  • پانسمان اولیه را معمولاً ۴۸ تا ۷۲ ساعت دست‌نخورده نگه دارید؛ اگر زودتر خیس، کثیف یا کاملاً آغشته به ترشح شد، آن را با پانسمان تمیز و خشک عوض کنید.
  • هنگام تعویض، لایهٔ بیرونی را از یک گوشه به‌آرامی جدا کنید. اگر بخشی چسبیده است آن را ناگهانی نکشید؛ بخیه، چسب پوستی، نوارهای باریک روی زخم و دلمه باید سر جای خود بمانند.
  • زخم و پوست اطراف آن را کوتاه و بدون فشار نگاه کنید. خط زخم را لمس نکنید، لبه‌ها را از هم باز نکنید و برای بررسی، پانسمان را بیشتر از زمان لازم کنار نگذارید.
  • فقط با روشی که در برگهٔ ترخیص نوشته شده زخم را تمیز کنید. الکل، آب‌اکسیژنه، پماد یا محلول تازه را خودسرانه روی خط زخم نریزید، چون ممکن است پوست را تحریک کند.
  • در پایان، پانسمان تمیز و خشک را بدون فشار زیاد ببندید. چسب باید پانسمان را نگه دارد، اما نباید پوست را بکشد یا باعث بی‌حسی و تغییر رنگ شود.
  • یک لکهٔ کوچک شفاف یا صورتی کم‌رنگ در روزهای اول ممکن است دیده شود، اما باید روزبه‌روز کمتر شود. قرمزی و گرمیِ رو به افزایش، بازشدن لبه‌های زخم یا ترشح غلیظ و بدبو در بخش علائم هشدار پیگیری می‌شوند.
تعویض پانسمان برش‌های جلوی زانو با دستکش استریل پس از بازسازی رباط صلیبی قدامی
در مراحل تماس، هر دو دست دستکش استریل داشته باشند؛ محل پورت‌ها و برش برداشت گرافت و زمان تعویض را برگهٔ ترخیص شما تعیین می‌کند.

🚿 پانسمان ضدآب و استحمام

دوش کوتاه با خیس‌خوردن زخم در وان یا استخر فرق دارد. نکتهٔ اصلی این است که آب زیر پانسمان نرود و پوستِ در حال ترمیم ساییده نشود.

  • معمولاً پس از ۴۸ ساعت می‌توانید دوش کوتاه بگیرید، به شرط آن‌که زخم خشک و پانسمان ضدآب سالم باشد.
  • آب پرفشار را مستقیم روی زانو نگیرید و روی زخم لیف یا صابون نکشید؛ بعد از دوش، اطراف پانسمان را با ضربه‌های آرام حوله خشک کنید.
  • پانسمان ضدآب تمیز و چسبیده را می‌توان ۵ تا ۷ روز نگه داشت. اگر گوشه‌های آن بلند شد، آب زیر آن رفت یا کثیف شد، همان روز تعویضش کنید.
  • تا بسته‌شدن کامل برش‌ها در وان، استخر و جکوزی نروید؛ غوطه‌وری طولانی، زخم را نرم و آسیب‌پذیر می‌کند.

💊 داروهای شما و نحوهٔ صحیح مصرف

برای داروها از همان نسخه‌ای که هنگام ترخیص گرفته‌اید استفاده کنید. لازم نیست نام هر قرص را حفظ کنید؛ یک جدول ساده یا هشدار تلفن، احتمال جاافتادن یا دوباره‌خوردن یک نوبت را کم می‌کند.

  • نام دارو، ساعت مصرف و آخرین نوبت را یادداشت کنید. اگر یک نوبت فراموش شد، دوز بعدی را دو برابر نکنید و راهنمای روی نسخه یا بسته را ببینید.
  • مسکن را دقیقاً با مقدار و فاصلهٔ نوشته‌شده مصرف کنید. هم‌زمان‌کردن چند مسکن یا داروی سرماخوردگی می‌تواند یک مادهٔ مشترک، مثل استامینوفن، را ناخواسته دو بار وارد بدن کند.
  • اگر آنتی‌بیوتیک یا داروی پیشگیری از لخته در نسخه هست، آن را تا پایان مدت نوشته‌شده منظم ادامه دهید؛ این داروها برای همهٔ بیماران یکسان نیستند.
  • داروی بدون نسخه، مسکن ضدالتهاب، مکمل یا داروی گیاهی تازه اضافه نکنید تا مطمئن شوید با داروهای نسخه، به‌ویژه رقیق‌کنندهٔ خون، تداخل ندارد.
  • بعضی مسکن‌ها خواب‌آلودگی، سرگیجه، تهوع یا یبوست می‌دهند. تا وقتی هوشیاری کامل برنگشته رانندگی نکنید، الکل نخورید، آهسته از جا بلند شوید و آب و فیبر کافی مصرف کنید.

🧊 کنترل درد و تورم

کمی ورم، کبودی و گرمی اطراف زانو در شروع شایع است. روند کلی باید رو به بهترشدن باشد؛ اگر فعالیت امروز باعث شد فردا صبح درد یا ورم واضحاً بیشتر شود، مقدار فعالیت را یک پله کم کنید.

  • کیسهٔ سرد را ۱۵ تا ۲۰ دقیقه، هر ۲ تا ۳ ساعت در زمان بیداری روی زانو بگذارید. بین پوست و کیسه یک پارچهٔ نازک باشد و هر نوبت از ۲۰ دقیقه بیشتر نشود.
  • بعد از هر نوبت، رنگ و حس پوست را بررسی کنید. سفیدی شدید، بی‌حسی ماندگار یا درد سوزشی یعنی سرما را بردارید و تا طبیعی‌شدن پوست تکرار نکنید.
  • هنگام استراحت، ساق و پاشنه را روی چند بالش بگذارید تا زانو بالاتر از قلب قرار بگیرد. بالش را پشت خود زانو نگذارید؛ زانو باید فرصت صاف‌شدن کامل داشته باشد.
  • بانداژ کشی باید حمایت کند، نه این‌که پا را فشار دهد. انگشتان پا باید گرم، صورتی و دارای حس طبیعی بمانند؛ بانداژ خیلی تنگ را شل کنید.
  • استراحت مطلق نکنید. استراحت را با حرکت‌های کوتاه و منظم ترکیب کنید تا خشکی زانو و کندی گردش خون کمتر شود.

🚶 راه رفتن، بریس و فعالیت روزمره

در بازسازی سادهٔ ACL معمولاً وزن‌گذاریِ قابل‌تحمل با دو عصا و بریسِ قفل‌شده در حالت صاف آغاز می‌شود. هدف روزهای اول، بیشتر راه‌رفتن نیست؛ هدف این است که کوتاه، ایمن و بدون لنگش راه بروید.

  • چند نوبت کوتاه در طول روز راه بروید و هنگام چرخیدن، قدم‌های کوچک بردارید؛ روی پای عمل‌شده نپیچید و جهت بدن را ناگهانی عوض نکنید.
  • عصاها را فقط به‌خاطر رسیدن به یک تاریخ مشخص کنار نگذارید. برای بازسازی ساده معمولاً ۱ تا ۲ هفته لازم‌اند و زمانی حذف می‌شوند که بدون لنگش و بدون افزایش درد یا ورم راه بروید.
  • در پله، بالا رفتن را با پای سالم شروع کنید؛ برای پایین‌آمدن، ابتدا عصا و پای عمل‌شده و سپس پای سالم را پایین ببرید. تا وقتی تعادل کامل نشده از نرده کمک بگیرید.
  • از روزهای اول پمپاژ مچ پا و سفت‌کردن عضلهٔ جلوی ران را در چند نوبت کوتاه انجام دهید. هنگام استراحت زانو را صاف نگه دارید و زیر خود زانو بالش نگذارید.
  • مسیر رفت‌وآمد خانه را خلوت و روشن کنید. فرش لغزنده و سیم را جمع کنید، وسایل ضروری را در دسترس بگذارید و شب‌ها برای رفتن به سرویس بهداشتی چراغ روشن کنید.

⚠️ علائم هشدار: چه زمانی فوراً تماس بگیرید؟

همان روز با جراح/مرکز درمان تماس بگیرید: افزایش مداوم قرمزی یا ترشح زخم، تب طبق حد اعلام‌شده در برگهٔ ترخیص، دردی که با برنامهٔ تجویزی کنترل نمی‌شود، ورم رو به افزایش، بی‌حسی جدید، یا ناتوانی ناگهانی در انجام حرکتی که قبلاً ممکن بود.

اورژانسی اقدام کنید: تنگی نفس، درد قفسهٔ سینه، سرفهٔ خونی، غش، سرد/کبود شدن پا، ضعف یا بی‌حسی پیشرونده، یا درد و تورم قابل‌توجه ساق. در ایران با اورژانس پزشکی ۱۱۵ تماس بگیرید.

برای ارزیابی اختصاصی زانو با مطب دکتر جلیل عماد به شمارهٔ ۰۹۱۳۷۸۲۵۲۰۷ تماس بگیرید یا نوبت آنلاین رزرو کنید. در وضعیت اورژانسی منتظر پاسخ مطب نمانید.

ماه اول

🗓️ برنامهٔ معیارمحور: روز ۰ تا ۳۰

این برنامه برای بازسازی ایزولهٔ ACL است. اگر ترمیم منیسک، آسیب چندرباطی، گرافت خاص یا محدودیت جراح دارید، همان برنامه مقدم است. دوز تمرین‌ها—به‌جز موارد منبع‌دار—توسط جراح یا فیزیوتراپیست تعیین می‌شود.

مرحلهٔ ۱

🛡️ ۰ تا ۷۲ ساعت

هدف‌ها: حفاظت از زانو، کنترل درد و ورم، حفظ اکستنشن، فعال‌کردن چهارسر و پیشگیری از بی‌حرکتی طولانی.

پرهیز: پیچیدن روی پای ثابت، راه‌رفتن بدون وسیلهٔ تجویزشده و گذاشتن بالش مستقیم زیر زانو.

تمرین‌های این بازه

۱) پمپ مچ پا

هدف و شرط شروع: حفظ حرکت مچ و فعال نگه‌داشتن ساق در دورهٔ کم‌تحرکی؛ پس از اجازهٔ تیم درمان.

وسیله و شروع: طاق‌باز یا نیمه‌نشسته، ساق و پاشنه حمایت‌شده، بریس در وضعیت تجویزشده و کل پا رو به سقف.

  1. ران و زانو را بی‌حرکت نگه دارید.
  2. پنجه را آرام به‌سمت صورت بکشید.
  3. بدون چرخاندن پا، پنجه را از خود دور کنید.
  4. به وضعیت میانی برگردید و تکرار بعدی را بدون ضربه آغاز کنید.

تنفس و ریتم: آزاد نفس بکشید؛ حرکت آرام و پیوسته باشد و در انتهای دامنه فشار ندهید.

دوز: تعداد و دفعات طبق برنامهٔ تیم درمان

نشانهٔ صحیح: فقط مچ حرکت می‌کند. خطا: حرکت تند، حبس نفس یا چرخاندن کل پا. توقف: درد/سفتی تازهٔ ساق، تورم یک‌طرفه یا تنگی نفس.

نسخهٔ آسان‌تر و پیشرفت: دامنه را کوچک‌تر کنید؛ ادامه در نشستن‌های طولانی و تغییر دوز فقط طبق نظر تیم درمان.

مراحل پمپ مچ پای چپ پس از بازسازی رباط صلیبی قدامی
حرکت آرام مچ؛ زانو و کل پا نباید بچرخند.

۲) انقباض ایزومتریک چهارسر

هدف و شرط شروع: بازیابی فعال‌سازی چهارسر و کمک به اکستنشن، با زخم و بریس محافظت‌شده.

وسیله و شروع: طاق‌باز، پا رو به سقف، پاشنه حمایت‌شده و پشت زانو نزدیک سطح.

  1. پنجه را رو به سقف نگه دارید.
  2. عضلهٔ جلوی ران را سفت کنید.
  3. پشت زانو را بدون بلندکردن پاشنه به سطح نزدیک کنید.
  4. طبق زمان تجویزشده نگه دارید و آهسته رها کنید.

تنفس و ریتم: هنگام سفت‌کردن بازدم کنید و بین تکرارها عضله را کاملاً رها کنید.

دوز: مدت نگه‌داری و تکرار طبق برنامه

نشانهٔ صحیح: برجسته‌شدن چهارسر یا حرکت ظریف کشکک بدون حرکت لگن. خطا: فشار با باسن، حبس نفس و بلندکردن پاشنه. توقف: درد تیز یا ورم واضح.

نسخهٔ آسان‌تر و پیشرفت: انقباض کوتاه‌تر یا بازخورد لمسی؛ سپس انقباض واضح و بالا آوردن پای صاف بدون افت زانو.

انقباض ایزومتریک عضله چهارسر پای چپ در حالت درازکش
ابتدا چهارسر را فعال کنید؛ حرکت باید بدون درد تیز باشد.

۳) تکیهٔ پاشنه برای اکستنشن

هدف و شرط شروع: بازیابی صاف‌شدن زانو، اگر تیم درمان آزادبودن پشت زانو را مجاز دانسته است.

وسیله و شروع: حوله یا بالش محکم فقط زیر پاشنه؛ پشت زانو آزاد و پنجه رو به سقف.

  1. پاشنه را روی تکیه‌گاه بگذارید.
  2. عضلات ران را رها کنید.
  3. اجازه دهید وزن ساق زانو را آرام صاف کند.
  4. با دست یا وزنه فشار ندهید.
  5. برای پایان با کمک پای سالم از وضعیت خارج شوید.

تنفس و ریتم: تنفس آرام؛ کشش ملایم و ماندگار باشد، نه حرکت ضربه‌ای.

دوز نمونهٔ MOON: حدود ۵ دقیقه؛ مدت واقعی طبق تحمل و نسخه

نشانهٔ صحیح: کشش ملایم پشت زانو بدون درد تیز. خطا: تکیه‌گاه زیر خود زانو یا فشار دستی. توقف: گزگز، بی‌حسی، تغییر رنگ یا درد تیز.

نسخهٔ آسان‌تر و پیشرفت: تکیه‌گاه کوتاه‌تر یا زمان کمتر؛ پیشرفت تا اکستنشن نزدیک پای مقابل بدون تشدید ورم.

قرار دادن پاشنه پای چپ روی تکیه‌گاه برای صاف شدن زانو
تکیه‌گاه زیر پاشنه است تا پشت زانو آزاد بماند.
مرحلهٔ ۲

🧊 روزهای ۴ تا ۷

کاهش ورم، اکستنشن کامل یا نزدیک کامل، افزایش کنترل‌شدهٔ خم‌شدن و راه‌رفتن ایمن ادامه پیدا می‌کند. اگر درد یا ورم تا روز بعد بیشتر شد، حجم فعالیت زیاد بوده است.

تمرین این بازه

۴) سرخوردن پاشنه

هدف و شرط شروع: بازیابی تدریجی خم‌شدن در محدودهٔ مجاز گرافت، منیسک و دستور جراح.

وسیله و شروع: طاق‌باز، پاشنه روی حوله/سطح لغزنده، لگن صاف و پنجه رو به سقف.

  1. پاشنه را آرام به‌سمت باسن سر بدهید.
  2. زانو را در راستای انگشت دوم نگه دارید.
  3. در مرز مجاز مکث کوتاه کنید، بدون کشش اجباری.
  4. پاشنه را کنترل‌شده جلو ببرید تا زانو صاف شود.

تنفس و ریتم: هنگام خم‌کردن بازدم و هنگام برگشت دم؛ رفت و برگشت آهسته.

دوز: دامنه و تکرار طبق محدودیت جراح

نشانهٔ صحیح: حرکت نرم، لگن ثابت و فشار قابل‌تحمل. خطا: کشیدن اجباری، بلندشدن لگن یا چرخش پا. توقف: درد تیز، قفل‌شدن یا ورم واضح.

نسخهٔ آسان‌تر و پیشرفت: دامنه کوتاه‌تر یا کمک پای سالم؛ پیشرفت با دامنهٔ بیشتر و زانوی آرام در روز بعد.

مراحل سر دادن پاشنه پای چپ برای خم کردن کنترل‌شده زانو
خم‌شدن زانو باید آرام و در دامنهٔ مجاز باشد.
مرحلهٔ ۳

↔️ هفتهٔ دوم

فعال‌سازی واضح چهارسر، بالا آوردن پای صاف بدون افت زانو، بهبود دامنه و نزدیک‌شدن به الگوی راه‌رفتن طبیعی هدف است. بازکردن بریس یا کنارگذاشتن عصا فقط طبق معیار و دستور تیم درمان انجام می‌شود.

تمرین این بازه

۵) بالا آوردن پای صاف

هدف و شرط شروع: تقویت چهارسر با زانوی صاف؛ فقط با انقباض واضح و بدون افت اکستنشن یا پس از اجازه.

وسیله و شروع: طاق‌باز، پای مقابل خم، پای عمل‌شده صاف و پنجه رو به سقف؛ بریس طبق نسخه.

  1. چهارسر را کاملاً سفت کنید.
  2. صاف‌بودن زانو را کنترل کنید.
  3. کل پا را یکپارچه چند سانتی‌متر بالا بیاورید.
  4. مکث کوتاه و سپس آهسته پایین بیاورید.

تنفس و ریتم: هنگام بالا آوردن بازدم و هنگام پایین‌آوردن دم؛ بدون تاب‌دادن پا.

دوز: طبق برنامهٔ فیزیوتراپیست

نشانهٔ صحیح: زانو در تمام مسیر صاف و لگن ثابت است. خطا: افت زانو، قوس کمر یا حرکت ضربه‌ای. توقف: خم‌شدن زانو یا افزایش درد/ورم.

نسخهٔ آسان‌تر و پیشرفت: بازگشت به انقباض چهارسر؛ افزودن تکرار یا وزنه فقط پس از تکرارهای بدون افت و اجازهٔ تیم درمان.

بالا آوردن پای چپ به صورت صاف پس از فعال کردن عضله چهارسر
پا فقط وقتی بالا می‌آید که زانو صاف بماند.
مرحلهٔ ۴

⚖️ هفتهٔ سوم

اگر ورم کنترل و کیفیت حرکت مناسب است، تمرین زنجیره‌بستهٔ کم‌دامنه ممکن است اضافه شود. ترمیم منیسک یا محدودیت وزن می‌تواند این پیشروی را به تأخیر بیندازد.

تمرین این بازه

۶) نیم‌اسکات حمایتی

هدف و شرط شروع: بازآموزی تحمل وزن متقارن؛ پس از اجازهٔ وزن‌گذاری و کنترل مناسب ورم و راه‌رفتن.

وسیله و شروع: روبه‌روی کانتر یا نردهٔ ثابت، پاها هم‌عرض لگن و کف هر دو پا روی زمین.

  1. دست‌ها را سبک روی تکیه‌گاه بگذارید.
  2. لگن را کمی عقب ببرید.
  3. زانوها را فقط در دامنهٔ مجاز خم کنید.
  4. زانوها را روی انگشت دوم و وزن را دوطرفه نگه دارید.
  5. آرام بالا بیایید.

تنفس و ریتم: هنگام پایین‌رفتن دم و هنگام بالا آمدن بازدم؛ هر دو مسیر کنترل‌شده.

دوز: عمق و تکرار فقط طبق اجازه

نشانهٔ صحیح: لگن هم‌سطح، پاشنه‌ها روی زمین و فشار دو پا نزدیک به هم. خطا: فروریزش زانو یا انتقال وزن. توقف: درد تیز، خالی‌کردن یا ورم روز بعد.

نسخهٔ آسان‌تر و پیشرفت: دامنه کمتر یا تکیه بیشتر؛ افزایش عمق/مقاومت فقط با تقارن و اجازه.

نیم اسکات حمایتی با حفظ راستای زانوی چپ
زانوها در راستای انگشت دوم پا و وزن دو طرف متقارن است.
مرحلهٔ ۵

🌱 هفتهٔ چهارم

در صورت دامنهٔ کافی و اجازهٔ فیزیوتراپیست، دوچرخهٔ ثابت با زین نسبتاً بالا و مقاومت کم ممکن است آغاز شود. این مرحله مجوز بازگشت به دویدن نیست.

تمرین این بازه

۷) دوچرخهٔ ثابت

هدف و شرط شروع: دامنهٔ روان و آمادگی هوازی کم‌فشار؛ فقط پس از دامنهٔ کافی و اجازهٔ فیزیوتراپیست.

وسیله و شروع: دوچرخهٔ ثابت پایدار، زین نسبتاً بالا، کف پا روی پدال و تکیه‌گاه امن برای سوارشدن.

  1. با کمترین مقاومت شروع کنید.
  2. پدال را آرام حرکت دهید.
  3. اگر دور کامل مجاز/ممکن نیست، فقط با اجازه حرکت رفت‌وبرگشتی انجام دهید.
  4. لگن را ثابت و زانو را رو به جلو نگه دارید.
  5. سرعت را تدریجی کم و سپس پیاده شوید.

تنفس و ریتم: تنفس طبیعی و دور پدال یکنواخت، بدون شتاب ناگهانی.

دوز: زمان و مقاومت طبق برنامه

نشانهٔ صحیح: دور نرم بدون بلندشدن لگن و بدون واکنش نامطلوب روز بعد. خطا: زین پایین یا مقاومت زیاد. توقف: درد تیز، گیرکردن، ورم یا جبران لگن.

نسخهٔ آسان‌تر و پیشرفت: حرکت رفت‌وبرگشتی مجاز یا زمان کمتر؛ ابتدا زمان و بعد مقاومت افزایش یابد.

تنظیم زین و رکاب زدن آرام با دوچرخه ثابت پس از بازسازی ACL
شروع دوچرخه فقط پس از دامنهٔ کافی و اجازهٔ تیم درمان.
ماه دوم

🌱 ماه دوم: روزهای ۳۱ تا ۶۰

هدف‌های این فاز حفظ اکستنشن کامل، افزایش تدریجی خم‌شدن، راه‌رفتن بدون لنگش، کنترل ورم و ساختن قدرت پایه است. معیار عبور، واکنش آرام زانو به تمرین و کیفیت حرکت است—نه فقط رسیدن به روز ۶۰.

پل دوپا

هدف و شرط شروع: تقویت باسن و زنجیرهٔ خلفی پس از کنترل ورم؛ بار همسترینگ با نوع گرافت هماهنگ شود.

وسیله و شروع: طاق‌باز روی سطح ثابت، پاها هم‌عرض لگن و دست‌ها کنار بدن.

  1. شکم را ملایم فعال کنید.
  2. با فشار متقارن کف پا باسن را بالا ببرید.
  3. لگن را تا خط شانه–لگن–زانو بالا ببرید.
  4. بدون قوس کمر مکث کنید.
  5. آرام پایین بیایید.

تنفس و ریتم: بالا رفتن با بازدم و پایین آمدن با دم؛ لگن هم‌سطح بماند.

دوز: ست، تکرار و دامنه طبق برنامه

نشانهٔ صحیح: فعالیت باسن و فشار متقارن دو پا. خطا: قوس کمر، فشار گردن یا بازشدن زانوها. توقف: درد زانو/همسترینگ یا گرفتگی پایدار.

نسخهٔ آسان‌تر و پیشرفت: ارتفاع یا مکث کمتر؛ نسخهٔ تک‌پا فقط پس از تکرارهای متقارن و اجازه.

مراحل پل دوپا با حفظ هم‌سطح بودن لگن
پل دوپا باید بدون قوس اضافی کمر اجرا شود.

بالا رفتن از پلهٔ کوتاه

هدف و شرط شروع: تقویت چهارسر و کنترل پله؛ راه‌رفتن باید بدون لنگش واضح و ارتفاع پله مجاز باشد.

وسیله و شروع: پلهٔ کوتاه ثابت با نرده؛ تمام کف پای عمل‌شده روی پله و لگن رو به جلو.

  1. وزن را تدریجی روی پای عمل‌شده ببرید.
  2. زانو را روی انگشت دوم نگه دارید.
  3. از کل کف پا فشار دهید و بدون جهش بالا بیایید.
  4. لگن را هم‌سطح کنید.
  5. کنترل‌شده پایین برگردید.

تنفس و ریتم: بالا رفتن با بازدم و برگشت با دم؛ پایین‌آمدن آهسته‌تر باشد.

دوز: ارتفاع و تکرار طبق برنامه

نشانهٔ صحیح: پای عقب فقط تعادل می‌دهد و زانو به داخل نمی‌افتد. خطا: جهش یا نیمه‌گذاشتن کف پا. توقف: خالی‌کردن، درد تیز یا ورم.

نسخهٔ آسان‌تر و پیشرفت: پله کوتاه‌تر یا کمک نرده؛ پیشرفت با بالا و پایین رفتن روان و کنترل‌شده.

بالا رفتن کنترل‌شده از پله کوتاه با تمرکز بر پای چپ
تمام کف پای عمل‌شده روی پله و نرده در دسترس است.

تعادل تک‌پا با تکیه‌گاه نزدیک

هدف و شرط شروع: بازآموزی حس عمقی و کنترل لگن/زانو، وقتی انتقال وزن ایمن و مجاز است.

وسیله و شروع: سطح صاف، کفش مناسب و نردهٔ محکم در دسترس؛ پای عمل‌شده زیر لگن.

  1. وزن را آرام منتقل کنید.
  2. پای مقابل را کمی بالا ببرید.
  3. زانوی تکیه را نرم و لگن را هم‌سطح نگه دارید.
  4. به نقطه‌ای ثابت نگاه کنید.
  5. پیش از افت فرم پا را پایین بگذارید.

تنفس و ریتم: تنفس طبیعی؛ اصلاحات کوچک مجاز است اما بدن جهشی تاب نخورد.

دوز: زمان و تکرار طبق برنامه

نشانهٔ صحیح: لگن هم‌سطح و تماس دست سبک است. خطا: قفل‌کردن زانو یا سطح ناپایدار زودهنگام. توقف: خالی‌کردن یا نبود ایمنی.

نسخهٔ آسان‌تر و پیشرفت: تماس بیشتر دست؛ زمان بیشتر/تماس کمتر فقط با کیفیت ثابت و سطح ناپایدار فقط تحت نظارت.

تعادل روی پای چپ با نرده ثابت در دسترس
تکیه‌گاه باید برای پیشگیری از زمین‌خوردن نزدیک باشد.

اگر ترمیم منیسک انجام شده، دامنهٔ اسکات، ارتفاع پله و تحمل وزن ممکن است محدود بماند. در گرافت همسترینگ نیز شروع مقاومت همسترینگ می‌تواند متفاوت باشد.

ماه سوم

🏋️ ماه سوم: روزهای ۶۱ تا ۹۰

تمرکز به قدرت، کنترل تک‌پا و تحمل فعالیت بیشتر می‌رود. هنوز پیچش ناگهانی، ورزش برخوردی و دویدن خودسرانه مناسب نیستند. دویدن زمانی مطرح می‌شود که ورم ناچیز/نداشته باشید، دامنهٔ حرکت مناسب باشد، حرکت‌های پایه بدون درد انجام شوند و قدرت چهارسر به معیار تیم درمان نزدیک شود.

اسکات تا صندلی

هدف و شرط شروع: قدرت دوپا و کنترل نشستن/بلندشدن پس از نیم‌اسکات با واکنش آرام زانو.

وسیله و شروع: صندلی ثابت کنار دیوار، پاها هم‌عرض لگن و در دامنهٔ مجاز.

  1. وزن را روی کل کف دو پا پخش کنید.
  2. لگن را عقب و تنه را کمی جلو ببرید.
  3. زانوها را هم‌راستای پنجه‌ها نگه دارید.
  4. تماس سبک با صندلی برقرار کنید.
  5. با فشار متقارن بلند شوید.

تنفس و ریتم: پایین‌رفتن با دم و بلندشدن با بازدم؛ فرود آهسته‌تر باشد.

دوز: عمق، ست و تکرار طبق برنامه

نشانهٔ صحیح: تماس نرم، وزن متقارن و پاشنه‌ها روی زمین. خطا: سقوط، جمع‌شدن زانوها یا انتقال وزن. توقف: درد تیز، خالی‌کردن یا ورم.

نسخهٔ آسان‌تر و پیشرفت: صندلی بلندتر یا تکیهٔ دست؛ صندلی پایین‌تر/بار فقط با تأیید فرم.

مراحل اسکات کنترل‌شده تا تماس سبک با صندلی
بدون سقوط روی صندلی و با توزیع متقارن وزن.

راه‌رفتن جانبی با کش

هدف و شرط شروع: تقویت کنترل‌کننده‌های لگن پس از تسلط بر ایستادن و اسکات کم‌عمق.

وسیله و شروع: کش با مقاومت/محل تعیین‌شده و مسیر صاف؛ پاها موازی و زانوها کمی خم.

  1. کش را کمی تحت کشش نگه دارید.
  2. لگن را عقب و تنه را ثابت کنید.
  3. یک قدم کوتاه جانبی بردارید.
  4. پای دوم را بدون بسته‌شدن کامل کش نزدیک کنید.
  5. پنجه و کشکک رو به جلو بمانند.

تنفس و ریتم: طبیعی نفس بکشید؛ قدم‌ها کوتاه، هم‌اندازه و بدون جهش.

دوز: مقاومت، مسافت و تکرار طبق برنامه

نشانهٔ صحیح: تنه ثابت و زانوها بالای پاها. خطا: کشیدن پا، قدم بلند یا چرخش پنجه. توقف: درد یا افت فرم.

نسخهٔ آسان‌تر و پیشرفت: کش سبک‌تر/بالاتر یا قدم کوتاه‌تر؛ ابتدا تعداد قدم و سپس مقاومت افزایش یابد.

راه رفتن جانبی با کش بالای زانوها و حفظ راستای زانو
قدم‌ها کوتاه و زانوها هم‌راستای پنجه‌ها می‌مانند.

پایین‌آمدن کنترل‌شده از پله

هدف و شرط شروع: کنترل اکسنتریک چهارسر پس از پلهٔ کوتاه و اسکات با راستای مناسب.

وسیله و شروع: پلهٔ کوتاه ثابت کنار نرده، تمام کف پای عمل‌شده روی پله و لگن رو به جلو.

  1. وزن را روی پای عمل‌شده نگه دارید.
  2. لگن را هم‌سطح و زانو را روی انگشت دوم هدایت کنید.
  3. زانو را آهسته خم کنید.
  4. فقط پاشنهٔ پای مقابل زمین را لمس کند.
  5. بدون جهش به بالا برگردید.

تنفس و ریتم: پایین‌رفتن با دم و برگشت با بازدم؛ فاز پایین‌رفتن آهسته باشد.

دوز: ارتفاع و تکرار طبق برنامه

نشانهٔ صحیح: لگن نمی‌افتد و تماس پای مقابل سبک است. خطا: افتادن زانو، سقوط لگن یا هل‌دادن با پای مقابل. توقف: درد جلوی زانو، خالی‌کردن یا ورم.

نسخهٔ آسان‌تر و پیشرفت: پله کوتاه‌تر یا کمک نرده؛ ارتفاع/تکرار بیشتر فقط با کنترل کامل.

پایین آمدن کنترل‌شده از پله کوتاه با پای چپ به عنوان پای تکیه
زانوی پای تکیه در راستای انگشت دوم پا حفظ می‌شود.
آینده

🎯 بعد از ۹۰ روز: دویدن و بازگشت به ورزش

ارزیابی می‌تواند شامل درد و ورم، دامنهٔ حرکت، ثبات بالینی، قدرت چهارسر/همسترینگ، کیفیت اسکات و فرود، آزمون پرش و آمادگی روانی باشد. AAOS آزمون‌های عملکردی مانند hop test را تنها «یکی از عوامل» تصمیم می‌داند.

در ورزشکاران جوان، بازگشت به ورزش پرفشار زانو پیش از ۹ ماه با حدود ۶٫۷ برابر خطر آسیب دوم ACL همراه بوده است. این مطالعه مشاهده‌ای است؛ پس ۹ ماه تضمین ایمنی یا علت قطعی نیست. بازگشت کامل معمولاً به زمان کافی و قبولی در معیارهای عملکردی نیاز دارد.

رانندگی، کار، نماز و فعالیت روزمره

  • رانندگی: فقط وقتی واکنش سریع و ترمز اضطراری ایمن است، بریس/عصا مانع نیست و داروی خواب‌آور مصرف نمی‌کنید. بازهٔ تقریبی گزارش‌شده ۴–۶ هفته برای زانوی راست و ۲–۳ هفته برای زانوی چپ است؛ تصمیم واقعی فردی است.
  • کار: کار پشت‌میزی ممکن است زودتر از کار ایستاده، پله‌دار یا سنگین ممکن شود.
  • نماز: تا وقتی خم‌شدن عمیق، زانو زدن یا برخاستن ایمن نیست، از حالت جایگزین شرعی مانند صندلی مطابق نظر مرجع خود استفاده کنید.
  • سفر طولانی: دربارهٔ خطر لخته، حرکت دوره‌ای و داروی تجویزی از تیم درمان سؤال کنید.

پرسش‌های پرتکرار

آیا ACL ترمیم می‌شود یا باید بازسازی شود؟

در بیشتر پارگی‌های کاملِ مناسب جراحی، بازسازی با گرافت رایج‌تر است. نوع پارگی و بافت باقی‌مانده می‌تواند گزینه‌ها را تغییر دهد.

بهترین گرافت کدام است؟

گزینهٔ واحدی برای همه وجود ندارد. سن، ورزش، شغل، درد جلوی زانو، کیفیت تاندون و تجربهٔ جراح مهم‌اند. در جوانان فعال، اتوگرافت معمولاً بر آلوگرافت ترجیح داده می‌شود.

چه زمانی زانو کاملاً خم می‌شود؟

زمان‌بندی فردی است. رسیدن اجباری به یک عدد می‌تواند مضر باشد، به‌ویژه اگر منیسک ترمیم شده باشد.

آیا صدای تق‌تق خطرناک است؟

صدای بدون درد و ورم لزوماً خطرناک نیست؛ صدای همراه با گیرکردن، خالی‌کردن، درد تیز یا تورم جدید باید ارزیابی شود.

آیا می‌توانم ماه سوم بدوم؟

نه به‌صورت خودکار. کنترل ورم، دامنهٔ حرکت، قدرت چهارسر، کیفیت حرکت و اجازهٔ تیم درمان مهم‌اند.

اگر منیسک هم ترمیم شده باشد چه؟

محدودیت تحمل وزن، خم‌شدن زانو و بعضی تمرین‌ها معمولاً محافظه‌کارانه‌تر می‌شود. برنامهٔ اختصاصی جراح مقدم است.

ورم زانو تا چه زمانی قابل‌انتظار است؟

در روزهای اول ورم معمول است و ممکن است با افزایش فعالیت کمی بیشتر شود، اما روند کلی باید رو به کاهش باشد. ورم ناگهانی یا پیشرونده، به‌ویژه همراه درد ساق یا تنگی نفس، نیازمند ارزیابی است.

پانسمان را چه زمانی عوض کنم و از چه وقت دوش بگیرم؟

در پروتکل پایهٔ این مقاله، پانسمان اولیه معمولاً ۴۸ تا ۷۲ ساعت باقی می‌ماند و دوش کوتاه پس از حدود ۴۸ ساعت با زخم خشک و پوشش ضدآب سالم ممکن است. پانسمان خیس، کثیف یا شل باید زودتر تعویض شود.

چه مدت به عصا نیاز دارم؟

در بازسازی ایزوله اغلب یک تا دو هفته استفاده می‌شود، اما معیار کنارگذاشتن عصا راه‌رفتن بدون لنگش و بدون افزایش درد یا ورم است، نه رسیدن به یک روز مشخص.

آیا بریس باید همیشه بسته باشد؟

وضعیت بریس به نوع عمل و دستور ترخیص بستگی دارد. در بعضی برنامه‌ها ابتدا هنگام راه‌رفتن قفل است و پس از کنترل مناسب چهارسر باز یا حذف می‌شود؛ آن را خودسرانه تغییر ندهید.

فیزیوتراپی از چه زمانی شروع می‌شود؟

حرکت‌های ساده معمولاً از روزهای اول آغاز می‌شوند و زمان نخستین جلسهٔ رسمی را مرکز جراحی تعیین می‌کند. وجود ترمیم منیسک یا آسیب همراه می‌تواند برنامه را تغییر دهد.

چه زمانی می‌توانم رانندگی کنم؟

وقتی بتوانید بدون تأخیر و درد ترمز اضطراری بگیرید، بریس یا عصا مانع کنترل خودرو نباشد و داروی خواب‌آور مصرف نکنید. زمان بازگشت برای زانوی راست و چپ و خودروی دستی یا اتوماتیک یکسان نیست.

چه زمانی به کار برگردم؟

کار پشت‌میزی معمولاً زودتر از کار ایستاده، پله‌دار یا سنگین ممکن می‌شود. توان نشستن و رفت‌وآمد ایمن و کنترل ورم مهم‌تر از یک تاریخ ثابت است.

چه زمانی زانو زدن یا نماز در حالت معمول مجاز است؟

تا وقتی خم‌شدن عمیق، زانو زدن و بلندشدن بدون فشار و از دست‌دادن تعادل ممکن نشده است از حالت جایگزین استفاده کنید. درد جلوی زانو، به‌ویژه پس از برداشت گرافت کشکک، ممکن است این زمان را طولانی‌تر کند.

اگر زانو کامل صاف نشود چه کار کنم؟

صاف‌شدن زانو یکی از هدف‌های مهم هفته‌های نخست است. بالش را زیر خود زانو نگذارید، تمرین‌های تجویزشده را منظم انجام دهید و اگر اکستنشن بهتر نمی‌شود یا بدتر شده است با تیم درمان تماس بگیرید.

جمع‌بندی و نوبت‌دهی

در هفته‌ها و ماه‌های بعد از بازسازی ACL، مراقبت منظم از زخم، کنترل ورم، بازیابی اکستنشن، فعال‌شدن چهارسر و پیشرفت معیارمحور از جلو افتادن در تقویم مهم‌ترند. اگر منیسک یا ساختار دیگری هم ترمیم شده است، برنامهٔ اختصاصی همان ترمیم بر زمان‌های عمومی این راهنما مقدم می‌ماند.

برای پیگیری پس از عمل و تنظیم برنامهٔ بازتوانی، با مطب دکتر جلیل عماد به شمارهٔ ۰۹۱۳۷۸۲۵۲۰۷ تماس بگیرید، نوبت آنلاین بگیرید یا صفحهٔ آرتروسکوپی زانو را ببینید.

منابع علمی

مشاهدهٔ منابع علمی
  1. راهنمای مدیریت آسیب ACL آکادمی جراحان ارتوپدی آمریکا، ۲۰۲۲
  2. راهنمای بالینی توان‌بخشی پس از بازسازی ACL آسپتار، ۲۰۲۳
  3. پروتکل توان‌بخشی ACL ماساچوست جنرال بریگهام، ۲۰۲۴
  4. راهنمای توان‌بخشی MOON ACL
  5. مرور نظام‌مند پیش‌توان‌بخشی
  6. پیگیری پنج‌سالهٔ کارآزمایی KANON
  7. بازگشت پیش از ۹ ماه و خطر آسیب دوم ACL
  8. تحمل وزن شتاب‌گرفته در برابر تأخیری
  9. کوهورت ثبت ملی رباط زانوی سوئد
  10. پرسش‌های مراقبت و بازتوانی زانو در ماساچوست جنرال
  11. راهنمای بیمار برای جراحی ارتوپدی ایمن در AAOS
  12. راهنمای FDA برای مصرف داروی تجویزی ضد درد
  13. شمارهٔ اورژانس پزشکی ایران در WHO EMRO
دکتر جلیل عماد

دکتر جلیل عماد

متخصص و جراح ارتوپدی، دارای بورد تخصصی جراحی استخوان و مفاصل؛ با سال‌ها تجربه در تعویض مفصل زانو و لگن، آسیب‌های ورزشی و آرتروسکوپی در اصفهان.