Dr. Jalil Emad
بازتوانی بعد از عمل جراحی

عمل جراحی لاتارژه

راهنمای جامع و قدم‌به‌قدم عمل جراحی عمل جراحی لاتارژه

عمل جراحی لاتارژه

راهنمای جامع بیماران

عمل جراحی لاتارژه؛ راهنمای کامل شما از روز عمل تا بازگشت ایمن به فعالیت و ورزش

مراقبت از زخم، علائم هشدار و بازتوانی معیارمحور بر پایهٔ شواهد مرورشده تا ۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۶

کاملاً طبیعی است که پیش از عمل لاتارژه دربارهٔ درد، حرکت شانه یا برگشتن به ورزش نگران باشید. در یک مطالعهٔ جدید روی ۳۱۰ ورزشکار رقابتی، ۹۲ درصد دوباره به ورزش برگشتند و حدود ۸۴ درصد به سطح پیش از آسیب رسیدند؛ این آمار امیدوارکننده است، اما تضمین نتیجهٔ فردی نیست.

این راهنما از روز عمل تا بازگشت معیارمحور به فعالیت کنار شماست. آن را ذخیره کنید، اما نسخهٔ جراح و فیزیوتراپیست خود را همیشه مقدم بدانید.

🖼 latarjet-h1-hero

۱آشنایی با آناتومی شانه و علت بی‌ثباتی

اگر نام‌های آناتومی در نگاه اول پیچیده‌اند، نگران نباشید؛ با یک تصویر ساده می‌توان منطق این عمل را فهمید.

شانه را مثل توپ گلف روی یک پایهٔ کم‌عمق تصور کنید. سر استخوان بازو همان توپ و حفرهٔ گلنوئید همان پایه است. لابروم، کپسول، رباط‌ها و عضلات روتاتورکاف کمک می‌کنند توپ روی این پایه بماند. پس از دررفتگی قدامی، این بافت‌ها و گاهی لبهٔ استخوانی پایه آسیب می‌بینند و شانه مستعد لغزش دوباره می‌شود.

دررفتگی‌های مکرر می‌توانند لبهٔ جلویی گلنوئید را ساییده یا بشکنند و روی سر استخوان بازو فرورفتگی هیل‌ساکس ایجاد کنند. در لاتارژه، بخشی از زائدهٔ غرابی همراه با تاندون‌های متصل به جلوی گلنوئید منتقل می‌شود؛ گرافت لبهٔ استخوانی را بازسازی می‌کند و تاندون‌ها یک حلقهٔ عضلانی پویا در جلوی شانه می‌سازند.

💡 چه زمانی جراحی مطرح می‌شود؟ لاتارژه معمولاً برای دررفتگی قدامی مکرر همراه با کاهش استخوان گلنوئید، ضایعهٔ هیل‌ساکس Off-Track، شکست ترمیم قبلی، یا ورزشکار برخوردی با خطر عود بالا در نظر گرفته می‌شود؛ نه برای هر نخستین دررفتگی. آستانهٔ دقیق کاهش استخوان یکسان نیست و تصمیم با سی‌تی اسکن (CT)، سن، شغل، ورزش و تعداد دررفتگی‌ها گرفته می‌شود.

۲عمل لاتارژه چگونه انجام می‌شود؟

جای نگرانی نیست؛ شما حین عمل بیهوش هستید و تیم جراحی چند مرحلهٔ شناخته‌شده را برای ساختن دوبارهٔ لبهٔ جلوی کاسهٔ شانه انجام می‌دهد. روش مینی‌باز رایج‌تر است، اما روش آرتروسکوپی نیز در مراکز باتجربه انجام می‌شود. هیچ‌کدام برای همه برتر نیست و تجربهٔ جراح، آسیب همراه و شکل استخوان در انتخاب روش نقش دارد.

گرافت معمولاً استخوان کوراکوئید خود شماست و با پیچ‌های کم‌ارتفاع یا سامانهٔ دکمه‌ای ثابت می‌شود. انتخاب روش و ایمپلنت در ویزیت با شما هماهنگ می‌شود و ممکن است یافته‌های حین عمل آن را تغییر دهد.

  • مفصل و آسیب‌های همراه بررسی می‌شوند.

  • بخش مناسب کوراکوئید همراه با تاندون مشترک آزاد می‌شود.

  • گرافت شکل داده و از مسیر کنترل‌شدهٔ عضلهٔ زیرکتفی به جلوی گلنوئید منتقل می‌شود.

  • سطح گلنوئید آماده و گرافت دقیقاً هم‌سطح لبهٔ مفصل قرار می‌گیرد.

  • گرافت ثابت و در صورت نیاز کپسول یا آسیب‌های همراه ترمیم می‌شود.

  • زخم بسته، پانسمان و بازو در اسلینگ قرار می‌گیرد.

خود جراحی معمولاً حدود ۱ تا ۲ ساعت طول می‌کشد، اما بسته به روش و آسیب همراه ممکن است تا حدود ۳ ساعت شود؛ زمان کل حضور در اتاق عمل و ریکاوری بیشتر است.

۳روز عمل چه اتفاقی می‌افتد؟

دانستن مسیر روز عمل معمولاً بخشی از اضطراب را کم می‌کند. پیش از عمل، جراح و متخصص بیهوشی سوابق، داروها، سمت عمل و برنامهٔ کنترل درد را با شما مرور می‌کنند.

  • بیهوشی: بیهوشی عمومی رایج است و اغلب بلوک شبکهٔ بازویی برای کاهش درد اضافه می‌شود. دست ممکن است ۱۲ تا ۲۴ ساعت و گاهی تا ۴۸ ساعت سنگین و بی‌حس باشد؛ تا برگشت حس آن را از گرما و ضربه محافظت کنید.

  • بستری: بسیاری از بیماران همان روز مرخص می‌شوند؛ گاهی برای کنترل درد، تهوع یا بیماری زمینه‌ای یک شب بستری لازم است.

  • ترخیص: علائم حیاتی پایدار، درد و تهوع قابل‌کنترل، گردش خون و حرکت انگشتان قابل‌قبول، آموزش اسلینگ و حضور یک همراه بزرگسال لازم است.

  • درد طبیعی است: با تمام شدن بلوک در ۱۲ تا ۲۴ ساعت نخست درد بیشتر می‌شود و معمولاً در ۴۸ تا ۷۲ ساعت اول شدیدتر است. درد رو به افزایش یا کنترل‌نشده طبیعی نیست.

۴مراقبت‌های روزهای اول

روزهای اول قرار نیست آزمون تحمل شما باشند؛ هدف، محافظت از ترمیم و کنترل درد با قدم‌های کوچک و منظم است.

🖼 latarjet-h2-care

🩹 زخم و تعویض پانسمان

پیش از تماس با پانسمان دست‌ها را دست‌کم ۲۰ ثانیه بشویید. اگر برگهٔ ترخیص دستور دیگری ندارد، پانسمان اولیه را ۴۸ تا ۷۲ ساعت خشک و دست‌نخورده نگه دارید؛ بعضی پانسمان‌ها باید تا ویزیت ۱۰ تا ۱۴ روزه بمانند، پس دستور اختصاصی مقدم است. گاز تازه را بدون تماس با خط زخم بگذارید و بخیه، چسب پوستی یا دلمه را دست‌کاری نکنید.

لکهٔ کوچک خونابهٔ روشن که بزرگ نمی‌شود می‌تواند طبیعی باشد؛ خیس شدن مکرر، ترشح غلیظ زرد یا سبز، بوی بد، باز شدن زخم یا افزایش گرمی و قرمزی نیازمند تماس همان‌روز است.

🚿 پانسمان ضدآب و استحمام

پس از تأیید جراح و خشک بودن زخم، می‌توان از پانسمان ضدآب مانند Tegaderm استفاده کرد؛ معمولاً هر ۵ تا ۷ روز یا زودتر در صورت شل شدن یا خیس شدن زیر آن تعویض می‌شود. دوش کوتاه با غوطه‌وری فرق دارد: تا بسته شدن کامل زخم—معمولاً دست‌کم حدود ۲ هفته—وان، استخر، سونا و خواباندن زخم زیر آب ممنوع است.

✨ نانوسیلور؛ فقط در صورت تجویز

نانوسیلور برای همه لازم نیست. اگر جراح تجویز کرد، زمان تعویض و مدت مصرف دقیقاً طبق دستور باشد؛ محلول، پماد یا پودر دیگری را خودسرانه اضافه نکنید.

💊 داروها

  • مسکن: دقیقاً طبق نسخه و در ساعات تعیین‌شده، به‌ویژه پیش از تمام شدن بلوک یا خواب مصرف شود؛ دوز را خودسرانه زیاد نکنید.

  • آنتی‌بیوتیک: برای همه پس از ترخیص تجویز نمی‌شود؛ اگر نوشته شد، دوره را کامل کنید.

  • ضدلخته: برای همه روتین نیست. اگر به‌علت عوامل خطر تجویز شد، حتی با حال خوب تا پایان نسخه ادامه دهید و خونریزی غیرعادی را گزارش کنید.

  • محافظ معده: اگر همراه مسکن یا ضدالتهاب تجویز شد، طبق زمان نسخه مصرف کنید.

  • تداخل: داروهای ضدالتهاب، آسپرین، مکمل گیاهی یا داروی سرماخوردگی را خودسرانه به نسخه اضافه نکنید.

🧊 کنترل درد و تورم با استراحت، یخ، فشار و حمایت (RICE)

  • استراحت/محافظت: اسلینگ را طبق دستور ببندید.

  • یخ: کیسهٔ سرد پیچیده در حوله را ۱۰ تا ۱۵ دقیقه، هر ۳ تا ۴ ساعت بگذارید؛ یخ مستقیم روی پوست یا دست بی‌حس ممنوع است.

  • فشار: شانه را خودسرانه با باند محکم نپیچید؛ فقط وسیلهٔ تجویزشده را استفاده کنید.

  • حمایت: نیمه‌نشسته بخوابید و بالش زیر آرنج و ساعد و پشت بازو بگذارید تا آرنج عقب نیفتد. روی شانهٔ عمل‌شده نخوابید.

🚶 حرکت و دو تمرین روز اول

وقتی سرگیجه ندارید، هر چند ساعت چند دقیقه راه بروید و مچ پاها را پمپ کنید. پس از برگشت حس دست و طبق آموزش ترخیص، از روز اول فشردن توپ نرم و خم و صاف کردن آرنج و حرکت مچ را انجام دهید؛ هیچ حرکت فعال شانه‌ای خارج از محدودهٔ آموزش‌داده‌شده انجام ندهید.

۵علائم هشدار؛ چه زمانی تماس بگیریم؟

بیشتر تغییرات روزهای اول قابل‌کنترل‌اند، اما این نشانه‌ها را منتظر ویزیت بعدی نگذارید.

همان‌روز با تیم جراحی تماس بگیرید

  • تب بالاتر از ۳۸ درجه، لرز یا احساس بیماری عمومی.

  • ترشح چرکی یا بدبو، خیس شدن پی‌درپی پانسمان یا باز شدن زخم.

  • قرمزی، گرمی یا تورم رو به گسترش.

  • درد شدید و رو به افزایش که با نسخه و یخ کنترل نمی‌شود.

  • تورم ناگهانی کل بازو یا ساق، درد ساق یا حساسیت غیرعادی.

  • بی‌حسی یا ضعف مداوم پس از زمان اعلام‌شده برای بلوک، بدتر شدن گزگز، ناتوانی حرکت انگشتان یا دست سرد، رنگ‌پریده یا کبود.

  • صدای ناگهانی همراه با درد، تغییر شکل، حس تازهٔ لغزش یا ضربه و افت واضح عملکرد.

⚠️ تنگی نفس ناگهانی، درد قفسهٔ سینه، سرفهٔ خونی، غش یا ضربان قلب بسیار سریع می‌تواند نشانهٔ آمبولی ریه یا مشکل جدی دیگری باشد. با ۱۱۵ تماس بگیرید و خودتان رانندگی نکنید.

برای علائم غیر اورژانسی اما نگران‌کننده با مطب تماس بگیرید.📞 [09137825207] رزرو نوبت آنلاین

۶بازتوانی گام‌به‌گام

بازتوانی نیمهٔ دوم جراحی است. سه اصل را نگه دارید: عجله نکنید، توقف نکنید، و زمان‌بندی را تقریبی بدانید. نسخهٔ زیر مسیر محافظه‌کارانه است؛ عمل همراه، وضعیت زیرکتفی، کیفیت استخوان، سیگار، دیابت یا جراحی ترمیمی می‌تواند برنامه را کندتر کند. درد تیز، حس لغزش یا ترس حین تمرین قابل‌قبول نیست؛ اگر ناراحتی خفیف تا صبح روز بعد به خط پایه برنگشت، حجم تمرین را کم کنید و با درمانگر هماهنگ شوید.

🖼 latarjet-h3-rehab

فاز ۱

هفتهٔ ۰ تا ۶ — محافظت و حرکت کنترل‌شده

این فاز از نظر روحی معمولاً سخت‌ترین بخش است؛ هر روزِ آرام و منظم، یک قدم واقعی به‌سوی شانه‌ای مطمئن‌تر است.

اهداف: محافظت از گرافت استخوانی، کپسول و عضلهٔ زیرکتفی (Subscapularis) و استفادهٔ صحیح از اسلینگ تا پایان هفتهٔ ۶ یا زمان تعیین‌شده توسط جراح؛ حفظ دامنهٔ کامل آرنج، مچ و انگشتان و کاهش تدریجی درد و تورم؛ در هفته‌های ۳ تا ۴، رسیدن تدریجی به بالا آوردن غیرفعال شانه تا حدود ۱۲۰ درجه، فقط در محدودهٔ امن تعیین‌شده؛ چرخش خارجی شانه تا شروع هفتهٔ ۵ از وضعیت خنثی عبور نکند؛ سپس فقط با اجازهٔ جراح تا حدود ۳۰ درجه در پایان هفتهٔ ۶ پیش برود و دامنهٔ بیشتر به نسخهٔ اختصاصی واگذار شود؛ آغاز حرکت فعال شانه از هفتهٔ ۵، بدون بالا انداختن شانه و با درد یا حساسیت حداقلی.

۱فشردن توپ نرم Hand Grip Squeeze

چرا مهم است؟ پمپ ملایم دست، گردش خون را حفظ می‌کند و نمی‌گذارد انگشتان در اسلینگ خشک و متورم شوند.

اجرا: ساعد را کاملاً داخل اسلینگ یا روی بالش حمایت کنید. یک توپ اسفنجی نرم را آرام بفشارید، ۳ تا ۵ ثانیه نگه دارید و بدون منقبض کردن شانه رها کنید.

۲۰ تکرار × ۳ ست، روزی ۴ تا ۶ نوبت

🖼 latarjet-1-01 (نسخه‌های m / f / fm)

۲خم و صاف کردن آرنج و حرکت مچ Supported Elbow and Wrist Range of Motion

چرا مهم است؟ این حرکت، لولای آرنج و مچ را روان نگه می‌دارد، بی‌آنکه گرافت شانه را بارگذاری کند.

اجرا: در حالت نشسته یا خوابیده، بازوی بالا را کنار بدن و روی بالش ثابت نگه دارید. آرنج را آرام خم و صاف کنید و سپس مچ را بالا، پایین و به‌آرامی دورانی حرکت دهید؛ وزنه استفاده نکنید.

۱۰ تا ۱۵ تکرار × ۳ ست، روزی ۳ تا ۵ نوبت

🖼 latarjet-1-02 (نسخه‌های m / f / fm)

۳پاندول شانه Pendulum Exercise

چرا مهم است؟ پاندول مثل روغن‌کاری بسیار ملایم مفصل است؛ بازو با نیروی جاذبه حرکت می‌کند، نه با زور عضلات شانه.

اجرا: فقط پس از اجازهٔ جراح یا فیزیوتراپیست، با دست سالم به میز تکیه دهید و کمی از لگن خم شوید. بازوی عمل‌شده را کاملاً شل آویزان کنید و دایره‌های کوچک بسازید؛ حرکت را از تنه ایجاد کنید و شانه را فعالانه نچرخانید.

۳۰ ثانیه در هر جهت × ۳ نوبت، روزی ۲ تا ۳ بار

🖼 latarjet-1-03 (نسخه‌های m / f / fm)

۴سر دادن دست روی میز با کمک Assisted Table Slide

چرا مهم است؟ این تمرین راهی کم‌فشار برای پس گرفتن بالا آوردن شانه است و اجازه می‌دهد تنه، بخشی از کار بازو را انجام دهد.

اجرا: از هفتهٔ ۳ یا زمان مجاز، ساعدها را روی حوله‌ای روی میز بگذارید و به‌آرامی تنه را به جلو ببرید تا دست‌ها سر بخورند. در محدودهٔ امن و پیش از درد تیز توقف کنید؛ برای رسیدن به عدد خاص فشار ندهید.

۱۰ تکرار × ۲ ست، روزی ۲ تا ۳ نوبت

🖼 latarjet-1-04 (نسخه‌های m / f / fm)

۵تنظیم و جمع کردن کتف‌ها Scapular Setting

چرا مهم است؟ کتف، پیِ حرکت سالم شانه است؛ تنظیم آن از جبران‌های بد و بالا انداختن شانه جلوگیری می‌کند.

اجرا: از هفتهٔ ۳ و با بازوی حمایت‌شده، صاف بنشینید. بدون عقب بردن آرنج، تیغه‌های کتف را بسیار ملایم به پایین و سمت ستون فقرات ببرید؛ گردن را رها نگه دارید.

۱۰ تکرار با مکث ۵ ثانیه، روزی ۳ نوبت

🖼 latarjet-1-05 (نسخه‌های m / f / fm)

🚫 در این فاز ممنوع: بلند کردن هر وسیله با دست عمل‌شده یا تکیه دادن وزن بدن روی آن؛ چرخش خارجی اجباری، بردن آرنج پشت خط تنه یا بردن دست پشت کمر؛ حرکت فعال شانه پیش از هفتهٔ ۵، مگر اینکه جراح صریحاً اجازه داده باشد؛ خوابیدن روی شانهٔ عمل‌شده، رانندگی و خارج کردن خودسرانهٔ اسلینگ؛ تمرین مقاومتی جلو بازو، شنا، پوش‌آپ یا هر حرکت ناگهانی و دردناک

فاز ۲

هفتهٔ ۷ تا ۹ — بازگشت حرکت فعال و استقامت اولیه

حالا شانه کم‌کم از حالت محافظت کامل خارج می‌شود، اما کیفیت حرکت مهم‌تر از ارتفاع دست یا سنگینی وزنه است.

اهداف: کنار گذاشتن تدریجی اسلینگ فقط با اجازهٔ جراح و انجام فعالیت‌های سبک در سطح کمر؛ پیشروی به‌سوی بالا آوردن فعال شانه حدود ۱۴۵ درجه و غیرفعال حدود ۱۵۵ درجه، بدون بالا انداختن کتف یا درد پایدار؛ چرخش خارجی ملایم و بدون کشش اجباری؛ دامنهٔ دقیق تابع گزارش عمل و معاینه است؛ کنترل مناسب کتف و تحمل تقویت ایزوتونیک سبک با تکرار بالا.

۱بالا آوردن کمک‌فعال با عصا Cane-Assisted Shoulder Flexion

چرا مهم است؟ دست سالم مثل یک راهنما عمل می‌کند تا شانهٔ عمل‌شده مسیر درست را بدون زور اضافی دوباره یاد بگیرد.

اجرا: به پشت بخوابید و عصا را با هر دو دست بگیرید. دست سالم، بازوی عمل‌شده را آرام بالا ببرد؛ کمر را گود نکنید و در محدودهٔ بدون درد و تعیین‌شده بازگردید.

۱۰ تکرار × ۲ تا ۳ ست، روزانه

🖼 latarjet-2-01 (نسخه‌های m / f / fm)

۲بالا آوردن در صفحهٔ کتف با شست رو به بالا Full-Can Scaption

چرا مهم است؟ این حرکت، دلتوئید و روتاتورکاف را در مسیری دوستدار شانه بیدار می‌کند و جایگزین امن‌تری برای Empty Can است.

اجرا: ایستاده، شست را رو به بالا نگه دارید و بازو را حدود ۳۰ درجه جلوتر از پهلو تا حداکثر ۹۰ درجه بالا ببرید. شانه را بالا نیندازید و ابتدا از وزنه استفاده نکنید.

۱۵ تکرار × ۲ تا ۳ ست، هفته‌ای ۳ روز

🖼 latarjet-2-02 (نسخه‌های m / f / fm)

۳چرخش خارجی خوابیده به پهلو Side-Lying External Rotation

چرا مهم است؟ این تمرین، ترمزهای ظریف پشت شانه را تقویت می‌کند؛ همان عضلاتی که سر استخوان بازو را در مرکز نگه می‌دارند.

اجرا: روی سمت سالم بخوابید، حوله‌ای زیر آرنج عمل‌شده بگذارید و آرنج را ۹۰ درجه خم کنید. ساعد را فقط تا محدودهٔ تعیین‌شده بالا ببرید؛ آرنج از پهلو جدا نشود و از وزنه یا وزنهٔ بسیار سبک شروع کنید.

۱۵ تا ۲۰ تکرار × ۲ تا ۳ ست، هفته‌ای ۳ روز

🖼 latarjet-2-03 (نسخه‌های m / f / fm)

۴پانچ سراتوس در حالت خوابیده Supine Serratus Punch

چرا مهم است؟ سراتوس مثل کمربند ایمنی کتف است و کمک می‌کند کتف هنگام بالا رفتن دست روی قفسهٔ سینه نپرد.

اجرا: به پشت بخوابید و بازو را در دامنهٔ مجاز رو به سقف نگه دارید؛ در صورت نیاز با دست سالم حمایت کنید. بدون خم کردن آرنج، مشت را چند سانتی‌متر به سقف نزدیک کنید و آرام برگردانید.

۱۲ تا ۱۵ تکرار × ۲ تا ۳ ست، هفته‌ای ۳ روز

🖼 latarjet-2-04 (نسخه‌های m / f / fm)

۵روئینگ سبک دمر Prone Low Row

چرا مهم است؟ این حرکت عضلات بین کتف‌ها را دوباره هماهنگ می‌کند تا بازو روی پایه‌ای محکم حرکت کند.

اجرا: دمر روی تخت یا نیمکت قرار بگیرید و بازو کنار بدن آویزان باشد. آرنج را نزدیک پهلو خم کنید و کتف را آرام عقب ببرید؛ دست یا آرنج از خط تنه عبور نکند.

۱۲ تا ۱۵ تکرار × ۲ تا ۳ ست، هفته‌ای ۳ روز

🖼 latarjet-2-05 (نسخه‌های m / f / fm)

🚫 در این فاز ممنوع: کشش تهاجمی چرخش خارجی یا فشار برای برابر کردن سریع دامنه با سمت سالم؛ پوش‌آپ عمیق، فلای سینه، حرکت قوطی خالی (Empty Can) یا بردن آرنج پشت تنه؛ وزنهٔ سنگین، تمرین انفجاری، آویزان شدن یا ورزش برخوردی؛ تمرین از میان درد تیز، حس لغزش یا ترس از دررفتگی

فاز ۳

هفتهٔ ۱۰ تا ۱۵ — قدرت و کنترل عصبی‌عضلانی

در این مرحله ممکن است شانه خیلی بهتر احساس شود؛ همین احساس خوب نباید باعث جهش ناگهانی در وزن یا دامنه شود.

اهداف: دامنهٔ عملکردی و بدون درد در همهٔ جهات، با پذیرش اینکه مقداری محدودیت چرخش خارجی می‌تواند طبیعی باشد؛ ثبات شانه بدون حس لغزش یا ترس و کنترل کتف بدون بال‌زدگی واضح؛ قدرت شانه دست‌کم بیش از ۶۰ درصد سمت مقابل برای ورود به بارگذاری پیشرفته؛ هدف بهتر تا پایان فاز نزدیک شدن به ۸۰ درصد است؛ تحمل فعالیت‌های سطح سینه و زنجیرهٔ بستهٔ سبک بدون تشدید علائم تا روز بعد.

۱چرخش خارجی با کش کنار بدن Band External Rotation at Side

چرا مهم است؟ تقویت چرخاننده‌های خارجی، بیمهٔ کنترل سر استخوان بازو هنگام حرکت دست است.

اجرا: حوله‌ای زیر آرنج بگذارید، آرنج را ۹۰ درجه و کنار بدن نگه دارید. ساعد را در دامنهٔ مجاز به بیرون ببرید؛ تنه نچرخد و کش سبک باشد.

۱۲ تا ۱۵ تکرار × ۳ ست، هفته‌ای ۳ روز

🖼 latarjet-3-01 (نسخه‌های m / f / fm)

۲چرخش داخلی با کش کنار بدن Band Internal Rotation at Side

چرا مهم است؟ این حرکت، زیرکتفی را مرحله‌به‌مرحله به نقش نگهبان جلوی شانه برمی‌گرداند.

اجرا: رو به سمت مخالف اتصال کش بایستید، حوله زیر آرنج و بازو کنار بدن باشد. ساعد را آرام به سمت شکم بیاورید و بدون چرخاندن تنه برگردانید.

۱۲ تا ۱۵ تکرار × ۳ ست، هفته‌ای ۳ روز

🖼 latarjet-3-02 (نسخه‌های m / f / fm)

۳روئینگ ایستاده با کش Standing Band Row

چرا مهم است؟ روئینگ، کتف و بازو را مثل یک تیم هماهنگ می‌کند و پایهٔ حرکات روزمره و ورزشی است.

اجرا: کش را در ارتفاع ناف ثابت کنید. آرنج‌ها را نزدیک بدن به عقب بکشید تا هم‌سطح تنه شوند؛ قفسهٔ سینه را بالا نگه دارید و شانه‌ها را به گوش نزدیک نکنید.

۱۲ تا ۱۵ تکرار × ۳ ست، هفته‌ای ۳ روز

🖼 latarjet-3-03 (نسخه‌های m / f / fm)

۴پوش‌آپ پلاس روی دیوار Wall Push-Up Plus

چرا مهم است؟ این تمرین، شانه را برای تحمل وزن آماده می‌کند و سراتوس را به‌عنوان نگهبان کتف تقویت می‌کند.

اجرا: دست‌ها را روی دیوار هم‌عرض شانه بگذارید و بدن را یک خط نگه دارید. یک پوش‌آپ کم‌عمق انجام دهید، سپس بدون خم کردن آرنج‌ها کمی دیوار را دور کنید تا کتف‌ها جلو بروند.

۸ تا ۱۲ تکرار × ۳ ست، یک روز در میان

🖼 latarjet-3-04 (نسخه‌های m / f / fm)

۵بالا بردن دست به شکل Y روی دیوار Wall Y Raise

چرا مهم است؟ حرکت Y، عضلات پایین کتف را فعال می‌کند تا دست بدون گیر و بالا انداختن شانه به بالای سر برسد.

اجرا: ساعدها را روی دیوار بگذارید و با فشار بسیار کم به دیوار، دست‌ها را مورب به شکل Y بالا ببرید. دنده‌ها را پایین نگه دارید و اگر شانه بالا می‌پرد، دامنه را کم کنید.

۱۰ تا ۱۲ تکرار × ۲ تا ۳ ست، هفته‌ای ۳ روز

🖼 latarjet-3-05 (نسخه‌های m / f / fm)

🚫 در این فاز ممنوع: ورزش تماسی، پرتاب انفجاری یا سرویس پرقدرت پیش از هفتهٔ ۱۶؛ دیپ، پرس سینه دست‌باز، پرس نظامی و لت از پشت سر؛ تقویت در دامنه‌ای که هنوز حرکت فعال باکیفیت و بدون جبران ندارد؛ کشش انتهایی و خشن چرخش خارجی یا تمرین تا ناتوانی عضلانی

فاز ۴

هفتهٔ ۱۶ تا ۲۰ — توان و آماده‌سازی برای ورزش

اینجا هدف فقط قوی‌تر شدن نیست؛ شانه باید نیرو را تولید، هدایت و بدون ترس جذب کند.

اهداف: دامنهٔ عملکردی کامل و بدون درد، بدون شکایت از بی‌ثباتی؛ قدرت چرخش داخلی و خارجی دست‌کم ۸۰ درصد سمت مقابل با آزمون دینامومتر و عملکرد دست‌کم ۸۰ درصد در آزمون‌های میدانی؛ تحمل فعالیت بالای سر، پلایومتریک دوطرفه و آغاز برنامهٔ ورزشی غیرتماسی از هفتهٔ ۱۶ تا ۱۸، فقط پس از تأیید؛ واکنش طبیعی شانه به تمرین؛ درد و خستگی باید تا صبح روز بعد به خط پایه بازگردد.

۱الگوی قطری D۲ با کش Resisted PNF D۲ Pattern

چرا مهم است؟ این الگوی قطری، قدرت شانه را به حرکت‌های واقعیِ برداشتن، سرویس و پرتاب وصل می‌کند.

اجرا: کش را پایین سمت مخالف ثابت کنید. دست عمل‌شده را از جلوی لگن به‌صورت مورب بالا و بیرون ببرید؛ شست رو به عقب بچرخد، اما دنده‌ها و تنه ثابت بمانند.

۸ تا ۱۰ تکرار × ۳ ست، هفته‌ای ۲ تا ۳ روز

🖼 latarjet-4-01 (نسخه‌های m / f / fm)

۲پوش‌آپ پلاس روی سطح شیب‌دار Incline Push-Up Plus

چرا مهم است؟ این نسخه، پل ایمنی میان دیوار و زمین است و به شانه یاد می‌دهد وزن بیشتری را با کنترل جذب کند.

اجرا: دست‌ها را روی نیمکت محکم بگذارید و بدن را یک خط نگه دارید. آرنج‌ها را نزدیک تنه تا حدود ۹۰ درجه خم کنید، بالا بروید و در پایان کمی سطح را دور کنید.

۸ تا ۱۵ تکرار × ۳ ست، یک روز در میان

🖼 latarjet-4-02 (نسخه‌های m / f / fm)

۳دایره‌های توپ روی دیوار Wall Ball Circles

چرا مهم است؟ این تمرین حس عمقی شانه را تیز می‌کند؛ یعنی توانایی مفصل برای پیدا کردن موقعیت درست بدون نگاه کردن.

اجرا: توپ سبک را در ارتفاع شانه با کف دست به دیوار فشار دهید. دایره‌های کوچک ساعت‌گرد و پادساعت‌گرد بسازید؛ آرنج کمی خم و کتف پایدار باشد.

۲۰ تا ۳۰ ثانیه در هر جهت × ۳ نوبت، هفته‌ای ۳ روز

🖼 latarjet-4-03 (نسخه‌های m / f / fm)

۴پاس سینه‌ای دو دستی با توپ طبی Two-Hand Medicine Ball Chest Pass

چرا مهم است؟ پاس دو دستی اولین درسِ تولید و جذب نیروی سریع است، درحالی‌که هر دو بازو بار را تقسیم می‌کنند.

اجرا: از هفتهٔ ۱۶ و پس از تأیید، در حالت نیم‌زانو توپ بسیار سبک را از جلوی سینه به دیوار یا درمانگر پاس دهید و با آرنج‌های نرم بگیرید. فاصله و سرعت را ابتدا کم نگه دارید.

۶ تا ۸ تکرار × ۲ تا ۳ ست، هفته‌ای ۲ روز

🖼 latarjet-4-04 (نسخه‌های m / f / fm)

۵اسکپشن استقامتی با وزنهٔ سبک Endurance Scaption

چرا مهم است؟ استقامت اجازه می‌دهد فرم خوب در پایان کار یا تمرین هم حفظ شود؛ جایی که بیشتر خطاها رخ می‌دهند.

اجرا: با وزنهٔ سبک و شست رو به بالا، دست را در صفحهٔ کتف بالا ببرید و سه ثانیه پایین بیاورید. اگر شانه بالا می‌پرد یا درد تا روز بعد می‌ماند، وزن یا تکرار را کم کنید.

۱۵ تا ۲۰ تکرار × ۳ ست، هفته‌ای ۲ تا ۳ روز

🖼 latarjet-4-05 (نسخه‌های m / f / fm)

🚫 در این فاز ممنوع: تماس بدنی، سقوط روی دست یا تمرین برخوردی؛ دیپ، پرس سینه دست‌باز، پرس نظامی یا لت از پشت سر؛ پرتاب حداکثری، وزنه‌برداری انفجاری یا تمرین تا فروپاشی فرم؛ افزایش هم‌زمان حجم و شدت؛ هر بار فقط یک متغیر را زیاد کنید

فاز ۵

هفتهٔ ۲۱ تا ۲۸ و پس از آن — بازگشت معیارمحور به فعالیت و ورزش

بازگشت به فعالیت و ورزش یک "تاریخ" نیست؛ یک "شرط" است. عبور از این فاز زمانی ارزش دارد که شانه در قدرت، کنترل و اعتماد آماده باشد.

اهداف: دامنهٔ عملکردی کامل و بدون درد یا ترس؛ اختلاف چرخش خارجی با سمت مقابل ترجیحاً کمتر از ۲۰ درجه، بدون کشش اجباری برای تقارن کامل؛ قدرت چرخش داخلی و خارجی و عملکرد شانه دست‌کم ۹۰ درصد سمت مقابل یا هنجار متناسب با رشته؛ کسب دست‌کم ۹۰ درصد در آزمون‌های عملکردی مناسب مانند آزمون استقامت زنجیره‌بستهٔ اندام فوقانی (CKCUEST) و پرتاب توپ یک‌دستی (Single-Arm Shot Put) و تحمل تمرین کامل بدون تشدید روز بعد؛ آمادگی روانی مناسب؛ نمرهٔ شاخص آمادگی بازگشت به ورزش پس از بی‌ثباتی شانه (SIRSI) حدود ۵۵ یا بیشتر می‌تواند کمک‌کننده باشد، اما به‌تنهایی مجوز بازگشت نیست؛ تأیید جراح و در صورت درخواست او، اطمینان از جوش‌خوردن گرافت پیش از ورزش برخوردی.

۱پرس اصلاح‌شده با دامنهٔ محدود Modified Bench Press with Block

چرا مهم است؟ بلوک و گریپ جمع، جلوی کشش عمیق کپسول قدامی را می‌گیرند و قدرت پرس را ایمن‌تر بازمی‌سازند.

اجرا: با اجازهٔ جراح، از دمبل سبک با گریپ خنثی شروع کنید؛ هالتر فقط پس از هفتهٔ ۲۴ و تأیید جراح اضافه شود. بلوک یا حولهٔ ضخیم اجازه ندهد آرنج پشت تنه پایین برود و آرنج‌ها را در دید نگه دارید.

۶ تا ۱۲ تکرار × ۳ ست، هفته‌ای ۲ روز

🖼 latarjet-5-01 (نسخه‌های m / f / fm)

۲پرتاب و دریافت یک‌دستی توپ طبی در نیم‌زانو Half-Kneeling Single-Arm Medicine Ball Throw

چرا مهم است؟ این تمرین، توان یک‌طرفهٔ شانه را با کنترل تنه و لگن ترکیب می‌کند؛ شبیه آنچه ورزش واقعاً می‌خواهد.

اجرا: در حالت نیم‌زانو، توپ بسیار سبک را با دست عمل‌شده به دیوار پرتاب کنید و با آرنج نرم بگیرید. از فاصله و سرعت کم شروع کنید و فقط یک متغیر را در هر هفته افزایش دهید.

۵ تا ۸ تکرار × ۳ ست، هفته‌ای ۲ روز

🖼 latarjet-5-02 (نسخه‌های m / f / fm)

۳دریبل توپ بالای سر Overhead Ball Dribble

چرا مهم است؟ دریبل سریع اما سبک، استقامت و واکنش روتاتورکاف را در موقعیت بالای سر امتحان می‌کند.

اجرا: توپ سبک را با دست عمل‌شده کمی بالاتر از سر به دیوار ضربه‌های کوتاه بزنید. شانه را پایین، دنده‌ها را جمع و دامنه را کوچک نگه دارید؛ با خستگی فرم، تمرین را تمام کنید.

۲۰ تا ۳۰ ثانیه × ۳ نوبت، هفته‌ای ۲ روز

🖼 latarjet-5-03 (نسخه‌های m / f / fm)

۴رهاسازی و گرفتن توپ در وضعیت ۹۰/۹۰ Prone ۹۰/۹۰ Ball Drop

چرا مهم است؟ این تمرین ترمز سریع شانه را تقویت می‌کند؛ توانایی‌ای حیاتی برای پرتاب، راکت و جلوگیری از آسیب در خستگی.

اجرا: دمر روی نیمکت، بازو را در وضعیت ۹۰/۹۰ و کاملاً حمایت‌شده قرار دهید. توپ بسیار سبک را چند سانتی‌متر رها و سریع بگیرید؛ با درد یا افت موقعیت کتف متوقف شوید.

۱۵ تا ۲۰ ثانیه × ۳ نوبت، هفته‌ای ۲ روز

🖼 latarjet-5-04 (نسخه‌های m / f / fm)

۵برنامهٔ فاصله‌ای اختصاصی ورزش Sport-Specific Interval Progression

چرا مهم است؟ مواجههٔ مرحله‌ای، فاصلهٔ بین «قوی بودن در کلینیک» و «آماده بودن در زمین» را پر می‌کند و اعتماد را برمی‌گرداند.

اجرا: یک روز در میان از مهارت انفرادی و شدت کم شروع کنید؛ ابتدا حجم، سپس فاصله و در آخر سرعت را بالا ببرید. پس از دست‌کم ۲ تا ۳ جلسهٔ بی‌علامت به تمرین کنترل‌شده، تمرین کامل و سپس مسابقه بروید.

۲ تا ۳ جلسهٔ بی‌علامت در هر سطح پیش از پیشروی

🖼 latarjet-5-05 (نسخه‌های m / f / fm)

🚫 در این فاز ممنوع: بازگشت به مسابقه یا ورزش برخوردی فقط به‌دلیل رسیدن به ماه ششم؛ تماس کامل، پرتاب حداکثری یا صخره‌نوردی بدون آزمون عملکردی و تأیید جراح؛ تمرین سنگین در حضور درد، حس لغزش، بی‌اعتمادی یا افت واضح فرم در خستگی؛ افزایش جهشی فاصله، سرعت و حجم در یک جلسه

۷سؤالات پرتکرار

طبیعی است که پرسش‌های عملیِ زندگی روزمره بعد از عمل ذهن شما را مشغول کنند؛ پاسخ‌های زیر بازه‌های معمول را نشان می‌دهند و نسخهٔ شخصی شما مقدم است.

چه زمانی می‌توانم رانندگی کنم؟

تا وقتی اسلینگ دارید، داروی مسکن خواب‌آور مصرف می‌کنید یا نمی‌توانید فرمان و ترمز اضطراری را کاملاً کنترل کنید، رانندگی نکنید. برای بیشتر بیماران زودترین زمان حدود ۶ تا ۸ هفته است؛ اجازهٔ جراح و شرایط بیمه نیز باید بررسی شود.

چه زمانی می‌توانم به کار برگردم؟

کار پشت‌میزی معمولاً حدود ۲ تا ۴ هفته با تنظیم میز و حمایت ساعد؛ کار سبکِ دستی یا زیر سطح شانه حدود ۶ تا ۱۲ هفته؛ و کار سنگین، بالای سر یا همراه با خطر سقوط معمولاً ۳ تا ۶ ماه یا بیشتر زمان می‌خواهد. تصمیم نهایی به قدرت، کنترل و ماهیت شغل شما بستگی دارد.

اسلینگ را تا چه مدت باید استفاده کنم؟

در مسیر محافظه‌کارانه، اسلینگ شبانه‌روزی تا حدود ۶ هفته استفاده می‌شود و فقط برای بهداشت و تمرین مجاز خارج می‌شود. قطع آن در هفتهٔ ۶ تا ۷ تدریجی و با اجازهٔ جراح است؛ عمل همراه یا کیفیت گرافت ممکن است این زمان را تغییر دهد.

بخیه‌ها چه زمانی کشیده می‌شوند؟

اگر بخیه جذبی نباشد، معمولاً حدود ۱۰ تا ۱۴ روز پس از عمل و پس از بررسی زخم برداشته می‌شود. خودتان نخ، چسب پوستی یا دلمه را دست‌کاری نکنید.

آیا شانه‌ام مثل قبل می‌شود؟

در بیشتر بیماران ثبات و عملکرد بسیار خوب برمی‌گردد، اما قول صددرصدی درست نیست و کمی کاهش چرخش خارجی ممکن است باقی بماند. کامل کردن بازتوانی، پیگیری جوش‌خوردن گرافت و بازگشت معیارمحور، شانس نتیجهٔ خوب را بیشتر می‌کند.

چه زمانی می‌توانم دوباره ورزش کنم؟

فعالیت هوازی پایین‌تنه و بدون خطر سقوط زودتر قابل شروع است؛ ورزش غیرتماسی اغلب حدود ۵ تا ۶ ماه، ورزش برخوردی و صخره‌نوردی زودتر از ۶ ماه توصیه نمی‌شود و پرتاب مسابقه‌ای ممکن است تا حدود ۹ ماه زمان بخواهد. قدرت و آزمون عملکردی حداقل ۹۰ درصد، نبود درد یا ترس و تأیید جراح از تقویم مهم‌ترند.

۸سخن پایانی

بهبود پس از لاتارژه یک دوی سرعت نیست؛ ماراتنی با ایستگاه‌های روشن است. هفته‌های محافظت، حرکت کنترل‌شده، قدرت و آزمون ورزشی هرکدام دلیلی دارند. اگر یک معیار دیرتر کامل شد، این به‌معنای شکست نیست؛ یعنی شانه برای مرحلهٔ بعد هنوز به زمان و تمرین هدفمند نیاز دارد. ما در این مسیر کنار شما هستیم.

برای بررسی روند بهبود یا هماهنگی ویزیت📞 [09137825207] رزرو نوبت آنلاین